Het octaangetal (octaangetal) is een indicator voor de weerstand tegen kloppen (of ontploffing) van de brandstof (benzine) die in voertuigen wordt gebruikt. Benzine bevat verschillende koolwaterstoffen, waaronder n-heptaan die gemakkelijk uit zichzelf ontbrandt onder hoge temperatuur en druk, wat leidt tot kloppen. Dit kloppen vermindert de efficiëntie van de motor en kan zelfs oververhitting van de cilinderwanden of schade aan de zuiger veroorzaken. Daarom wordt het octaangetal van n-heptaan gedefinieerd als nul. Aan de andere kant vertoont iso-octaan minimaal kloppen, en het octaangetal wordt gedefinieerd als 100. Andere koolwaterstoffen hebben verschillende octaangetallen, die kleiner kunnen zijn dan 0 (zoals n-octaan) of groter dan 100 (zoals tolueen). Bijgevolg hangt het octaangetal van benzine rechtstreeks af van het aandeel van de verschillende koolwaterstoffen die daarin aanwezig zijn.
Het octaangetal vertegenwoordigt de klopvastheid van benzine in carburateurmotoren en is een cruciale specificatie voor autobenzine. Een hoger octaangetal duidt op betere antiklopprestaties, waardoor de motor met een hogere compressieverhouding kan werken. Dit verbetert niet alleen het motorvermogen, maar bespaart ook brandstof, wat cruciaal is voor het verbeteren van het brandstofverbruik van benzinemotoren.
