Wanneer voertuigen op snelwegen rijden met een lage bandenspanning, kunnen er een aantal veiligheidsrisico's en economische problemen ontstaan. Ten eerste vergroot een onvoldoende bandenspanning het contactoppervlak tussen de band en de grond, wat resulteert in meer wrijving tijdens het rijden.
Hierdoor stijgt de temperatuur van de band omdat het grotere contactoppervlak meer warmte genereert door wrijving. Oververhitte banden verzwakken hun sterkte en verhogen het risico op klapbanden. Daarom vermindert rijden met een lage bandenspanning bij hoge snelheden de veiligheid van het voertuig aanzienlijk.
Bovendien kan een lage bandenspanning leiden tot abnormale en ongelijkmatige bandenslijtage. Wanneer banden een gewicht dragen dat hun nominale belasting overschrijdt, versnelt dit de slijtage van het loopvlak, waardoor de levensduur van de band wordt verkort. Ongelijkmatige slijtage veroorzaakt instabiliteit tijdens het rijden en vermindert de wegligging, wat onnodige risico's voor de bestuurder oplevert.
Bovendien vermindert een lage bandenspanning het brandstofverbruik van het voertuig. Wanneer de bandenspanning laag is, heeft het voertuig meer vermogen nodig om de wrijving tussen de band en de grond te overwinnen, wat resulteert in een hoger brandstofverbruik. Omgekeerd verminderen goed opgepompte banden de wrijvingsweerstand, waardoor het voertuig efficiënter met brandstof kan omgaan en het brandstofverbruik kan verbeteren.
